Historia imienia Ama-Gi
Sumeryjski ślad wolności w sztuce współczesnej
Ama-Gi Gałecka – niezależna badaczka, malarka, rysowniczka, poetka i teoretyczka sztuki urodzona w 1992 roku w Warszawie. Jej pseudonim artystyczny pochodzący ze starożytnego języka sumeryjskiego – dziś, po oficjalnej zmianie urzędowej, stanowi jej dwuczłonowe imię Ama-Gi. Uważa się, że jest to najstarszy w dziejach ludzkości zapis pojęcia wolności. Imię Ama-Gi wyraża ideę optymalnego rozwoju artysty, opartą na niezależnym, świadomym akcie twórczym. Wolność to źródło wszelkiej kreacji określające duszę, jej potrzeby oraz ekspresję. Jest ona bowiem przynależna duchowi, a to, co duchowe, stanowi tematyczne, tętniące centrum twórczości autorki.
Exercitia Spiritualia jako paradygmat twórczy
Podkreślić należy, że drogą do wolności nie jest sama emancypacja, lecz proces Exercitia Spiritualia (ćwiczeń duchowych), służący wykroczeniu ku mądrości i samoświadomości. Wolność znacznie wykracza poza swobodę kontestacji. Będąc przedmiotem świadomości, ujawnia pełen potencjał ludzkiej indywidualności, ze szczególnym uwzględnieniem wrażliwości metafizycznej.
Semantyka malarstwa
Co równie ważne, wolność jest nierozerwalnie zjednoczona ze światem wartości, ewoluując z naszej wrażliwości aksjologicznej. Staje się więc otwartym obszarem dla imaginarium, w którym koncentrują się wszystkie dyscypliny filozoficzne wraz z teologią, jednocząc wokół siebie świat idei w całej jego złożoności. Twórczość Ama-Gi staje się przestrzenią rezonansu z owym uniwersum idei, dążąc do jego zmysłowej konkretyzacji w strukturze dzieł sztuki.
Wołajcie moje imię, przywołujcie je!
Na imię mi wolność.
A gdy wolność stała się imieniem, to i wolność zyskała imię.
"Co nie ma nazwy - nie istnieje. A co istnieje - istnieje dzięki swojemu imieniu”.
(Andrzej Szczypiorski, „Msza za miasto Arras”)
Twórczość
Malarstwo Olejne
Dialektyka obrazu i słowa
Podstawę twórczości Ama-Gi stanowi pogłębiona praca intelektualna, na której wznoszą się akty wyobrażeniowe. Ustanawianie fantazmatycznej rzeczywistości opiera się nie tylko na medium malarskim, ale także na medium słowa, co owocuje autonomiczną wyobraźnią poetycką. W swoich założeniach zarówno odbiór, jak i kreacja prac autorki wymagają zaangażowania wszystkich władz umysłowych: percepcji, wyobraźni oraz pamięci reprezentującej ideacyjny poziom kultury.
Pamięć jako kategoria kulturowa i ontologiczna
Zagadnieniem pamięci artystka zajmuje się równolegle w swojej działalności naukowej, traktując ją jako integralną część kultury. W sferze artystycznej motyw ten manifestuje się w treściach obrazowych, wobec których malarka stosuje zróżnicowane strategie symbolizacji i metaforyzacji. Inspiracje czerpie z wszechstronnego dorobku kultury duchowej: religii, literatury, nauk humanistycznych, filozofii oraz tradycji artystycznych. Intertekstualne nawiązania wpływają bezpośrednio na status ontologiczny imaginatywnych obrazów przenoszonych na płótno, integrując różnorodne dyskursy filozoficzne wokół wybranych tematów malarskich.
Syntaksa sferycznej czerni
Jej autorską syntaksę obrazową charakteryzują napięcia nieodłącznych przeciwieństw, wplecione w proces konceptualizacji dzieła. Chłód geometrycznych konstrukcji wyznaczanych płatkami szlagmetalu, twarze wpisane w nieoczywiste obiekty bądź przestrzenie oraz przedmioty powiązane oniryczną narracją – wszystko to współistnieje na sferycznej czerni płótna.
Technika
Autorska formuła medium
Wizyjna ranga tej twórczości, definiowana przez relacje koloru i światła, wymaga radykalnej dyscypliny warsztatowej. Artystka opracowała autorską technologię nakładania farb olejnych, dzięki której uzyskuje idealnie homogeniczne płaszczyzny o gładkości porównywalnej z drukiem. Oglądana z bliska, aksamitna materia malarska całkowicie pozbawiona jest śladów duktu pędzla. Ta eliminacja faktury pozwala na nieskrępowaną obserwację ekspresji plamy barwnej w mikroskali, uwalniając ją od ostrych podziałów konturowych.Wszystkie dzieła powstają w technice sfumato, która w tym ujęciu zyskuje wyjątkowo namacalny charakter z powodu całkowitej rezygnacji z glazury werniksu oraz lśniących spoiw olejnych. Przywołuje to wyrafinowany estetyzm dawnych mistrzów w radykalnie nowej odsłonie. Galileo oraz Cennino Cennini wobec tej metody stosowali włoskie określenie sfumare, oznaczające dosłownie „znikanie”. W strukturze prac Ama-Gi treści obrazowe dosłownie zanikają, zanurzając się w sferycznej płaszczyźnie czerni.
Warsztat minionych epok i dynamika cienia
Przedstawienie figuralne, poddane tej metodzie, nie tylko zyskuje aurę tajemniczości, ale konstytuuje fizyczną strefę cienia, stanowiącą pole dla grupowania percepcyjnego. Odbiorca współtworzy dzieło, rekonstruując w wyobraźni niedopowiedziane obiekty i dopełniając narrację. Jak zauważa Maria Majchrowska na łamach portalu Rynek i Sztuka: „Zastosowanie sfumato umożliwia odbiorcy wejście w przestrzeń filozoficznego doświadczenia. Dzieło staje się wtedy portalem do innego, nieznanego świata”. Zgodnie z tą doktryną kształtowane są kompozycje artystki.
Bezsmugowe nakładanie farby buduje miękkie, wewnętrzne światło, a czerń staje się obszarem bezkompromisowej eksploracji kontrastów walorowych. Artystka wykorzystuje ten fenomen do generowania głębi emocjonalnej i mistycznego uniwersum. Miękki modelunek światłocieniowy współgra tu z innowacyjną rolą płaszczyzn pośredniczących w emisji świetlnej.
Iluminacja metali i rygor alla prima
Warstwy malarskie, pozbawione charakterystycznego dla olejów połysku, sprawiają, że płaszczyzny pokryte metalami precyzyjnie odbijają światło, zamiast rozpraszać je na strukturze malatury. Zabieg ten wyostrza kontrasty, pogłębia plany kompozycyjne i tworzy klarowne źródła blasku. Malarka stosuje przy tym własne, autorskie mieszanki oksydowanych metali. Specjalizacja w zaawansowanych technikach złoceń stanowi bezpośrednią kontynuację jej trzyletniej edukacji pozłotniczej – rzemiosła, które do czasów Albrechta Dürera osobiście wykonywali najwięksi mistrzowie epoki.
Prace realizowane są bezkompromisowo w systemie alla prima (będącym odmianą metody fa presto), co wyklucza możliwość dokonywania korekt lokalnych czy przemalowań. Każda decyzja malarska wymaga precyzyjnie nakreślonej strategii – konieczne jest uprzednie zaplanowanie wszystkich źródeł światła oraz bezbłędne dozowanie nasycenia plam barwnych. Taki rygor technologiczny drastycznie wydłuża proces twórczy. Wymaga on drobiazgowego przygotowania kompozycji przed naniesieniem transparentnego szkicu, a następnie rygorystycznej pracy partiami, zsynchronizowanej z czasem wysychania poszczególnych warstw składających się na ostateczny modelunek.
Malarstwo Monumentalne
Technologia malarstwa ściennego
Podczas studiów w warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych artystka ukończyła z wynikiem celującym 4-letnią specjalizację z zakresu Technik i Technologii Malarstwa Ściennego. Otrzymując rok po roku najwyższe noty, zdobyła również wyróżnienie specjalne uczelni na Wystawie Końcoworocznej za wielkoformatowe malowidło Portal Animus, zrealizowane w przestrzeni Pałacu Czapskich. To monumentalne dzieło o wymiarach 4 m wysokości i 2,85 m szerokości powstawało bezpośrednio na rusztowaniach budowlanych.
Praca została wykonana w technice stereochromii (malarstwa mineralnego i krzemianowego systemu Keima) połączonej z technologią pozłotniczą, wymagającą precyzyjnego naniesienia płatków złota w obrębie kompozycji. Dzięki uprzejmości ASP autorka pracowała na unikalnych, oryginalnych farbach krzemianowych, których XIX-wieczna formuła – stworzona z myślą o ekstremalnej odporności na czynniki atmosferyczne – słynie z legendarnej trwałości, czego dowodem są nienaruszone do dziś fasady budynków w Szwajcarii.
Rygor technik historycznych
W sferze malarstwa architektonicznego Ama-Gi Gałecka realizowała autorskie projekty w szerokim spektrum technik historycznych. Jej doświadczenie obejmuje m.in. sgraffito, technikę klejową, temperową, kazeinową, wapienną oraz mozaikę (opus tesselatum), a także zaawansowane odmiany fresku (buon fresco / fresk mokry oraz fresk wapienny / fresk suchy) i techniki bizantyńskiej.
Proces twórczy każdorazowo opierał się na pełnej, surowej rekonstrukcji rzemiosła: od skucia zastanych tynków i wykonania autorskiej „rapówki” (surowego tynku jednowarstwowego), przez samodzielne tworzenie zapraw wapiennych oraz spoiw, aż po precyzyjne przygotowywanie pigmentów w oparciu o zaawansowaną chemię farb malarskich.
Prezentowany materiał wideo pozwala dostrzec subtelne detale pracy dyplomowej pt. Pneuma (Tchnienie) o łącznej powierzchni 8 m².
Osiągnięcia
Edukacja i wyróżnienia akademickie
Ama-Gi Gałecka (funkcjonująca w dokumentacji akademickiej jako Marta Gałecka) studiowała na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 2011–2016. Była wielokrotną laureatką Stypendium Rektora ASP dla najlepszych studentów. Dyplom z wynikiem celującym obroniła w pracowni prof. Wojciecha Cieśniewskiego, kończąc z tym samym najwyższym wynikiem specjalizację z zakresu Technik i Technologii Malarstwa Ściennego.
Podczas studiów zdobyła szereg wyróżnień, w tym z przedmiotu technologii malarstwa sztalugowego. Jej prace malarskie, reprezentujące pracownię mistrzowską, były wielokrotnie wyróżniane na wystawach końcoworocznych ASP. Na IV roku studiów oficjalne wyróżnienie otrzymało również jej monumentalne malowidło ścienne, zrealizowane pod kierunkiem prof. Edwarda Tarkowskiego.
Działalność wystawiennicza i kolekcja prywatna
Równolegle z edukacją akademicką oraz po jej sfinalizowaniu prezentowała wystawy indywidualne i uczestniczyła w pokazach zbiorowych. Jej pierwsza autorska wystawa odbyła się w 2015 roku w przestrzeni Galerii Schody przy Nowym Świecie w Warszawie. W styczniu 2017 roku zaprezentowała wystawę indywidualną Amor Vacui w New Atelier Design przy ul. Wilczej w Warszawie, stanowiącą podsumowanie jej ówczesnego dorobku artystycznego.
Dzieła artystki znajdują się m.in. w kolekcji Ranity Sobańskiej (projektantki mody o statusie międzynarodowym, dyrektor kreatywnej marki 4F, której realizacje publikowane były na łamach brytyjskiego Vogue'a). Za sprawą tej akwizycji prace malarki są od 2017 roku cyklicznie prezentowane na antenie telewizji TVN w programach prezentujących wnętrza apartamentu projektantki.
Działalność naukowa i literacka
Autorka czynnie uczestniczy w Ogólnopolskich Konferencjach Naukowych, wygłaszając referaty dedykowane poszerzaniu pól interpretacyjnych dzieł sztuki o konteksty filozoficzne. Jest autorką artykułów naukowych, spośród których kluczowe to: Echa mechanizmów memorycznych w polskiej sztuce współczesnej, Przekazanie idei nicości w sztukach wizualnych XX wieku oraz Sztuka Josepha Beuysa jako forma zaangażowania w duchu dewzrostu.
Równolegle artystka realizuje autorski projekt poetycki pt. Inny Świt.
Działalność Naukowa
Wystąpienia konferencyjne (Instytut Filozofii Uniwersytetu Warszawskiego)
Transmisja idei nicości w sztukach wizualnych XX wieku
Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Nicość” (20–21.09.2019).
Organizatorzy: Wydział Filozofii i Socjologii UW (Instytut Filozofii, Zakład Historii Filozofii Polskiej), Fundacja Augusta hr. Cieszkowskiego, Kwartalnik kulturalno-filozoficzny „Kronos”.
Zjawisko pamięci funkcjonalnej w kontekście wybranych działań i artefaktów składających się na tożsamość kulturową
Ogólnopolska Konferencja Naukowa „Pamięć zbiorowa i zapomnienie zbiorowe” (17–18.05.2019).
Organizatorzy: Wydział Filozofii i Socjologii UW (Zakład Filozofii Polityki oraz Zakład Historii Filozofii Polskiej).
Projekty badawcze i eseistyka (Wydział Artes Liberales Uniwersytetu Warszawskiego)
-
Narracja w metafizyce i etyce: Tożsamość narracyjna w kontekście zmagań z projektowaniem nowoczesnych technologii komunikacyjnych
Referat przygotowany na konferencję naukową „Narracja i metafizyka” (prowadzący: dr Mateusz Falkowski, dr Marcin Gokielli). -
Melancholia – stan twórczych umysłów. Historia melancholii w działaniach kulturotwórczych
Esej i wystąpienie zrealizowane w ramach Seminarium Głównego „Dzieło sztuki w kulturze”. -
Ogród rozkoszy ziemskich. Mistyczna podróż z Boschem szlakiem ukrytych symboli
Wystąpienie i analiza zrealizowane w ramach seminarium „Człowiek i jego świat” (prowadzący: prof. dr hab. Jan Kieniewicz).
Contact
I'm always looking for new and exciting opportunities. Let's connect.